اما اين آب سوزان و جوشان در بدن آنها آن چنان نفوذ مىكند كه « هم درونشان را ذوب مىنمايد و هم برونشان را » ! ( * ( يُصْهَرُ بِه ما فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ ) * ) ( 1 ) . سوم اينكه « تازيانه‌ها يا گرزهايى از آهن سوزان براى آنها آماده است » ( * ( وَلَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِيدٍ ) * ) ( 2 ) . « و هر گاه بخواهند از دوزخ و غم و اندوههاى آن خارج شوند آنها را به آن باز مىگردانند ، و به آنان گفته مىشود ، بچشيد عذاب سوزان را » ! ( * ( كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها وَذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ ) * ) . و اين چهارمين مجازات آنها است . در آيات بعد با استفاده از « روش مقابله » حال مؤمنان صالح را بيان مىكند تا از طريق مقايسه ، وضع هر دو گروه كاملا مشخص شود ، و در اينجا پنج نوع پاداش آنها را بازگو مىكند : نخست مىگويد : « خداوند كسانى را كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند در باغهايى از بهشت وارد مىكند كه از زير درختانش نهرها جارى است »

--> ( 1 ) « يصهر » از ماده « صهر » ( بر وزن قهر ) به معنى آب كردن پيه است ، و « صهر » ( بر وزن فكر ) به معنى داماد است . ( 2 ) « مقامع » جمع « مقمع » ( بر وزن منبر ) به معنى تازيانه يا عمود آهنينى است كه براى جلوگيرى يا مجازات كسى بر او مىكوبند .